سحر به بانگ حسرت و جنون

ز خواب چشم باز می کنم .

کنار تخت چاشت حاضر است :

          بیات وهن و مغز خر

به عادت همیشه دست سوی آن دراز می کنم .

تمام روز را پکر

به کار هضم چاشتی چنین

غروب می کنم -

شب از شگفت این که فکر

          باز

          روشن است

به کور چشمی حسود

لمس چوب می کنم ...

                                        احمد شاملو